تأثیر سهراب سپهری و تربیت مادری در پرورش شاعری نگارسادات معصومزاده؛ شعر به مثابه پناهگاه روح
آخرین ویرایش در شهریور 4, 1404 توسط امیرمهدی صارمی
نگارسادات معصومزاده، شاعری که به تازگی مجموعه «وداع» خود را منتشر کرده، معتقد است تجربههای زیستی و الگوی مادری در کنار الهام از سهراب سپهری، زیربنای خلق شعر برای او بوده است. او میگوید رابطهاش با ادبیات از سنین کودکی و در دل خانهای آغاز شد که مادرش قصهخوانی و مطالعه را فراتر از تفنن میدانست.
معصومزاده در گفتگو با خبرگزاری مهر یادآور شد که از حدود یازده–دوازدهسالگی، بخشهایی از مجموعه «صدای پای آب» را حفظ میکرد و اولین سرودههایش که اکنون آنها را «تقلید کودکانه» مینامد، از همان تأثیر سپهری نشأت گرفته است. او میافزاید: «شعر سهراب، پلی بود میان دنیای من و سرایش؛ فرم ساده اما پر از راز طبیعت که همیشه روح مرا لمس میکرد.»
در معرفی دومین کتابش «وداع»، معصومزاده توضیح داد که این مجموعه شامل پانزده پیش درآمد چهارپاره و ترکیببند است و تجربیات سه سال اخیر او را در بر میگیرد. او همچنین به کتاب اول خود «لب تا ابد» اشاره کرد که در پاییز ۱۴۰۰ منتشر شد و مرور فراز و فرودهای عاطفی و فکریاش در دوران دبیرستان را در قالب ۲۵ شعر چهارپاره، غزل و ترکیببند نشان میدهد.
شاعر «وداع» درباره نقش مادر در رشد ادبیاش گفت: «مادر همیشه با خریدن کتاب و خواندن غزلهای حافظ، فضای خانه را به کتابخانه و خلوت فکرهای من تبدیل میکرد. دیوان حافظ مادرم هنوز پر از نقاشیها و حاشیهنویسیهای دوران کودکیام است؛ سندی زنده از تأثیر ادبیات در زندگی ما.» این الگوی مادری، او را به دیدن کتاب و شعر بهمثابه پناهگاهی امن ترغیب کرد.
نگارسادات معصومزاده قالب چهارپاره را شکلی میداند که پیوند سنت و مدرنیته را به بهترین شکل ممکن نشان میدهد. او میگوید اکنون در کنار چهارپاره، تجربههای سپید و نیمایی نیز دارد و قصد دارد مجموعهای از کارگاههای آنلاین شعر معاصر برگزار کند تا جوانان علاقهمند با سبکهای متنوع آشنا شوند.
در پایان، معصومزاده شعر را «اولین و آخرین پناه» خود توصیف کرد و تأکید نمود که خلوت با طبیعت، تعامل با هنرمندان همنسل و تداوم مطالعه، شرط ماندگاری و سرایت احساس در شعر است. به باور او، هر بیت و مصرع باید آئینهای از درون شاعر باشد تا بتواند پلی عاطفی بین مخاطب و شاعر بسازد.
امیرمهدی صارمی
سردبیر ارشد و تحلیلگر ارشد سیاسی مجله خبری حقیقت
امیرمهدی صارمی روزنامهنگار، تحلیلگر سیاسی و مدیر رسانهای با بیش از ۱۸ سال سابقه فعالیت در حوزه روزنامهنگاری تحقیقی، تحلیل سیاسی و پوشش تحولات منطقهای است. تمرکز اصلی او بر بررسی مسائل خاورمیانه، روابط بینالملل، سیاست خارجی ایران و تحلیل روندهای سیاسی و امنیتی قرار دارد.
صارمی دارای مدرک کارشناسی ارشد روابط بینالملل از دانشگاه تهران و کارشناسی علوم سیاسی از دانشگاه شهید بهشتی است و دورههای تخصصی مرتبط با روزنامهنگاری تحقیقی، تحلیل سیاسی و اخلاق حرفهای رسانه را نیز گذرانده است.
فعالیت رسانهای او از اواسط دهه ۸۰ آغاز شد و در طول این سالها در جایگاه خبرنگار، دبیر سیاسی و تحلیلگر با رسانهها و مراکز پژوهشی مختلف همکاری داشته است. او همچنین در زمینه تهیه گزارشهای تحقیقی، تحلیل اسناد سیاسی و بررسی تحولات منطقهای تجربه گستردهای دارد.
وی از سال ۱۳۹۷ مسئولیت سردبیری ارشد مجله خبری حقیقت را بر عهده دارد و در کنار مدیریت تحریریه، به عنوان تحلیلگر سیاسی در زمینه مسائل منطقهای و بینالمللی فعالیت میکند.
حوزههای تخصصی امیرمهدی صارمی شامل تحلیل روابط بینالملل، سیاست خارجی، تحولات خاورمیانه، روزنامهنگاری تحقیقی، تحلیل اسناد سیاسی و مدیریت محتوای رسانهای است.
در فعالیت حرفهای خود، او بر بررسی چندجانبه اطلاعات، تفکیک میان خبر و تحلیل، استفاده از منابع معتبر و ارائه تصویری دقیق از رویدادهای سیاسی تأکید دارد.
